فکر می کردم عاشقی هم بچگیست

فکر می کردم عاشقی هم بچگیست

اما حیف این تازه اول یک زندگیست

زندگی چیزیست شبیه یک حباب

عشق آبادیه زیبایی در سراب

فاصله با آرزوهایم چه کرد

کاش می شد در عاشقی هم توبه کرد

تو رفیق نیمه راهی

به خدا غرق گناهی

دیگه چاره ایی نداری

میدونم در اشتباهی

توو دلم جایی نداری

تو که معرفت نداشتی

من رو از ریشه سوزوندی

دلم رو تنها گذاشتی

تو دروغ گفتی همیشه

تو وفا سرت نمیشه

عادت بوده همیشه

بزنی تیشه به ریشه

برو از شهر و دیارم

دست بکش ز روزگارم

بخدا قسم که دیگه

با تو هیچ کاری ندارم

روزی که دلم پیش دلت بود گرو

دستان مرا سخت فشردی که نرو

روزی که دلت به دیگری مایل شد

کفش های مرا جفت نمودی که برو

این بار برق چشمانم...